Śliwa 'Veeblue' Prunus domestica 'Veeblue'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa 'Veeblue' - kanadyjska odmiana typu półwęgierki z Horticultural Research Institute of Ontario w Vineland. Powstała w ramach długoletniego programu hodowlanego, z którego pochodzą także odmiany 'Valor', 'Verity' i 'Vision'. Do uprawy wprowadzono ją głównie z myślą o rynku owoców deserowych oraz o rejonach odpowiednich dla śliw europejskich. Siła wzrostu i ostateczna wielkość korony zależą od podkładki, gleby, cięcia i wybranej formy drzewka. Korona powinna być luźna i dobrze nasłoneczniona, aby owoce uzyskały intensywną barwę i jędrną konsystencję. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe, rozwijają się w kwietniu i maju. Kwiaty odwiedzają pszczoły, trzmiele i inne owady zapylające. Owoce dojrzewają w pierwszej połowie do połowy września, mniej więcej w tym samym okresie co 'Stanley' lub nieco wcześniej. Są średniej wielkości do dużych, często o masie około 65 g, kuliste do wydłużonych, fioletowoniebieskie, z delikatnym nalotem woskowym. Miąższ jest soczysty, aromatyczny, odpowiedni do bezpośredniego spożycia i do przetworów. Po zbiorze owoce dobrze znoszą manipulację i mniej uszkadzają się podczas transportu. Zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne i związki polifenolowe. Nadają się do jedzenia na świeżo, do ciast, kompotów, dżemów, powideł, sosów owocowych i do mrożenia. Odmiana jest obcopylna. Odpowiednimi zapylaczami są 'Stanley', 'Valor', 'President', 'Čačanská lepotica' lub inna śliwa europejska kwitnąca w tym samym okresie.

Uprawa: Śliwy preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby zasobne w próchnicę, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, należy przy tym zapewnić wystarczająco dużo miejsca zarówno dla systemu korzeniowego, jak i dla korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4 do 5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie wykonuje się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze – prześwietla się wtedy koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i pobudza odnawianie pędów owoconośnych, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są na ogół mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.06. 2026