Śliwa domowa 'Diana' Prunus domestica 'Diana'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa domowa 'Diana' - samopylna odmiana ceniona za regularne owocowanie, dobrą jakość owoców i łatwe przystosowanie do warunków klimatycznych Europy Środkowej. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy regularną, dobrze prześwietloną koronę. W kwietniu zakwita licznymi białymi kwiatami, które wabią pszczoły i inne owady zapylające. Dzięki samopylności daje pewny plon także przy pojedynczym nasadzeniu, choć sąsiedztwo innych śliw może jeszcze zwiększyć zawiązywanie owoców. Owoce dojrzewają od końca sierpnia do początku września. Są duże, owalne, o ciemnoniebieskofioletowej skórce pokrytej delikatnym nalotem woskowym. Miąższ jest złocistożółty, jędrny, soczysty i słodki z lekko kwaskowatą nutą, a przy tym dobrze oddziela się od pestki. Owoce zawierają witaminę C, witaminy z grupy B, potas, magnez, błonnik oraz naturalne przeciwutleniacze. Nadają się do bezpośredniego spożycia, na powidła, kompoty, ciasta, marmolady oraz do krótkiego przechowywania. Odmiana sprawdza się w ogrodach przydomowych i w mniejszych sadach.

Uprawa:  Śliwy preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby zasobne w próchnicę, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni i należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze – prześwietla się koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i wspiera odnawianie pędów owoconośnych, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Jana | Rewizja: 02.07. 2026