Śliwa domowa 'Reine Claude d´Oullins' - pojemnik Prunus domestica 'Reine Claude d'Oullins'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa domowa 'Reine Claude d´Oullins' - należy do grupy renklod i w Europie uprawiana jest jako stara francuska śliwa deserowa. Odkryto ją około połowy XIX wieku w pobliżu Coligny, a do obrotu trafiła za pośrednictwem szkółkarza z Oullins, od którego nazwy pochodzi jej imię. Drzewo rośnie średnio silnie. W kwietniu zakwita białymi, lekko pachnącymi kwiatami, które dostarczają pyłku i nektaru owadom zapylającym. Owoce są duże, kuliste, często o średnicy 4–4,5 cm, o zielonożółtej skórce, która w pełnej dojrzałości nabiera złotego odcienia. Miąższ jest żółtozielony, miękki i soczysty, w smaku przeważnie słodki z delikatną korzenną nutą, pestka bywa częściowo przyrośnięta. Zbiór w naszych warunkach klimatycznych przypada najczęściej na połowę do końca sierpnia i rozkłada się na 1–2 tygodnie w zależności od pogody. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, na ciasta, dżemy i kompoty, a dzięki zawartości pektyn w naturalny sposób zagęszczają przetwory. Odmiana jest samopylna, jednak obecność innej śliwy w pobliżu zwykle zwiększa zawiązywanie owoców, jako dobre zapylacze wymienia się na przykład 'Victoria' lub 'Reine Claude d'Althan'. Sama również nadaje się na zapylacz dla innych renklod i węgierek. 

Uprawa:  Śliwy preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z odpowiednią ilością próchnicy, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby trwale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, należy przy tym zapewnić wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po przekwitnięciu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze owoców, prześwietlając koronę, usuwając gałęzie zagęszczające, suche lub chore oraz wspierając odnawianie pędów owoconośnych, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.02. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy śliw