Śliwa japońska 'Golden Plumosa' Prunus salicina 'Golden Plumosa'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa japońska 'Golden Plumosa' - średnio wczesna odmiana śliwy japońskiej. Wzrost jest bardzo silny, tworzy rozłożyste korony. Jest to odmiana pochodząca z Azji Wschodniej, która zdobyła popularność dzięki swoim nietypowym, złocistożółtym owocom. Habitus drzewa jest umiarkowanie bujny, a korona zazwyczaj rozłożysta i dobrze dostępna podczas zbiorów. Liście są wąskoeliptyczne, świeżozielone, a jesienią przebarwiają się na odcienie żółci. W kwietniu drzewo rozkwita kaskadą białych kwiatów, które są miododajne i wspierają bioróżnorodność w ogrodzie. Owoce są średniej wielkości, kuliste, o jaskrawożółtej skórce i miąższu. Smak jest zrównoważenie słodki, odświeżający, z niską zawartością kwasów, co czyni je ulubionym przysmakiem zarówno dzieci, jak i dorosłych. Owoce zawierają szereg witamin, zwłaszcza witaminę C i antyoksydanty, które są korzystne dla układu odpornościowego i ogólnej witalności. 'Golden Plumosa' jest częściowo samopylna, jednak w celu uzyskania maksymalnych plonów zaleca się sadzenie w pobliżu innej odmiany śliwy japońskiej, takiej jak np. 'Shiro'. W kuchni owoce wykorzystuje się do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, ciast lub do produkcji dżemów.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Nikol | Rewizja: 03.06.2026