Śliwa japońska 'Kometa' - pojemnik Prunus salicina 'Comet'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa japońska 'Kometa' - syn. Kubanskaja Kometa®. Popularna odmiana śliwy japońskiej, która powstała z krzyżówki z genetycznym udziałem ałyczy. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy luźniejszą, rozłożystą koronę, którą łatwo formować cięciem. Liście są jasnozielone, typowo wydłużone. Owoce są średniej wielkości, kuliste, o intensywnie czerwonej barwie. Miąższ jest żółty, soczysty i bardzo aromatyczny. Smak jest harmonijny, słodko-winny, orzeźwiający, przypominający połączenie śliwy i moreli. Odmiana jest ceniona za wczesne wchodzenie w owocowanie, zwykle już w drugim lub trzecim roku po posadzeniu. Owoce dojrzewają pod koniec lipca, wypełniając lukę przed dojrzewaniem typowych śliw europejskich. Spożywanie owoców dostarcza organizmowi przeciwutleniaczy, witamin z grupy B oraz składników mineralnych, które wspierają naturalną odporność i trawienie. W kuchni sprawdzają się na świeżo, w mieszankach kompotowych, dżemach i do wypieków. Odmiana jest częściowo samopylna, jednak dla obfitszych plonów zaleca się posadzenie w pobliżu innej wczesnej śliwy jako zapylacza.

Uprawa: Najlepiej rosną na głębokich, średnio ciężkich do gliniastych glebach z dużą zawartością próchnicy, dobrze przepuszczalnych i zdolnych do utrzymania umiarkowanej wilgoci, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, przy czym należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca zarówno dla systemu korzeniowego, jak i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze, prześwietlając koronę, usuwając gałęzie zagęszczające, suche lub chore i wspierając odnawianie pędów owoconośnych, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Nikol | Rewizja: 3.6. 2026