Śliwa japońska 'Piky Loka' - pojemnik Prunus salicina 'Piky Loka'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa japońska 'Piky Loka' - pochodzi z Chin, a w toku uprawy rozpowszechniła się także w Japonii i innych częściach świata. Odmiana jest oferowana jako bardzo wczesna i obficie owocująca śliwa japońska o bardzo dużych, wyrównanych owocach. Drzewo tworzy wzniesioną do rozłożystej koronę, a jego ostateczna wielkość zależy od zastosowanej podkładki i sposobu cięcia. Liście są zielone, podłużnie eliptyczne do lancetowatych, na brzegach delikatnie piłkowane. Białe kwiaty pojawiają się wczesną wiosną, zazwyczaj w kwietniu. Wczesne kwitnienie oznacza jednak większe ryzyko uszkodzenia kwiatów przez późne wiosenne przymrozki. Źródła różnie oceniają samopylność tej odmiany. Niektóre określają ją jako częściowo samopylną, inne jako samopylną, zgodnie jednak wskazują odmiany 'Friar' i 'Fortune' jako odpowiednie zapylacze. Dla bardziej regularnych i wyższych plonów zaleca się więc uprawę z inną kompatybilną śliwą japońską, kwitnącą w tym samym okresie. Owoce są bardzo duże i wyrównane. Skórka jest intensywnie ciemnoniebieska do fioletowej, a w pełnej dojrzałości może przybrać niemal czarny odcień. Miąższ ma fioletowy odcień, jest słodki, soczysty i wyraźnie aromatyczny. Owoce dojrzewają od połowy czerwca do początku lipca, zależnie od stanowiska i pogody. Nadają się do bezpośredniego spożycia oraz do przetworów, na przykład do deserów, dżemów, kompotów czy knedli owocowych. Wczesny termin zbioru to praktyczna zaleta, ponieważ zapewnia świeże owoce jeszcze przed głównym sezonem śliw europejskich. W ogrodzie sprawdza się jako element nasadzeń owocowych i dobrze łączy się z później dojrzewającymi śliwami. Części nadziemne nie mają cierni.

Uprawa: Śliwy preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby, zasobne w próchnicę, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności. Optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni. Należy zapewnić wystarczającą przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4 do 5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze. Prześwietla się wtedy koronę, usuwa zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera odnawianie pędów owoconośnych. Silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Nicol | Rewizja: 30.7. 2026