Śliwa japońska 'Piky Loka' - pojemnik Prunus salicina 'Piky Loka'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa japońska 'Piky Loka' – pochodzi z Chin, a w trakcie uprawy rozpowszechniła się również w Japonii i innych częściach świata. Odmiana ta jest oferowana jako bardzo wczesna i obficie plonująca śliwa japońska o bardzo dużych, regularnych owocach. Drzewo tworzy koronę od pionowej do rozłożystej, a w zależności od zastosowanej podkładki i sposobu cięcia może osiągnąć różną wielkość końcową. Liście są zielone, podłużnie eliptyczne do lancetowatych, z delikatnie piłkowanym brzegiem. Kwiaty pojawiają się wczesną wiosną, zazwyczaj w kwietniu, i są białe. Wczesne kwitnienie wiąże się również z większym ryzykiem uszkodzenia kwiatów przez późnowiosenne przymrozki. W przypadku tej odmiany źródła różnią się w ocenie samopylności. Niektóre określają ją jako częściowo samopylną, inne jako samopylną, jednocześnie zgodnie wskazując na przydatność odmian 'Friar' i 'Fortune' jako zapylaczy. Dla bardziej regularnych i obfitych plonów zaleca się więc uprawę z inną kompatybilną śliwą japońską kwitnącą w tym samym czasie. Owoce są bardzo duże i regularne. Skórka ma intensywny ciemnoniebieski do fioletowego kolor, a przy pełnej dojrzałości może nabrać niemal czarnego odcienia. Miąkisz ma fioletowy odcień, jest słodki, soczysty i wyraźnie aromatyczny. Owoce dojrzewają od połowy czerwca do początku lipca, w zależności od stanowiska i pogody. Nadają się do bezpośredniego spożycia oraz do dalszej obróbki, na przykład do deserów, dżemów, kompotów czy knedlików owocowych. Wczesny termin zbioru jest praktyczną zaletą, ponieważ dostarcza świeżych owoców jeszcze przed głównym sezonem europejskich śliw. W ogrodzie sprawdzi się jako część nasadzeń owocowych i dobrze komponuje się ze śliwami dojrzewającymi później. Części nadziemne nie posiadają cierni.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleb z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Więcej na: instrukcja uprawy śliw

Autor: Nicol | Aktualizacja: 30.07.2026