Śliwa japońska 'Red Lure' - pojemnik Prunus salicina 'Red Lure'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa japońska 'Red Lure' - to średnio wczesna odmiana o dużych owocach, która w ofercie materiału szkółkarskiego przeznaczonego na nasze warunki klimatyczne występuje także jako drzewko owocowe prowadzone w formie kolumnowej. Tworzy koronę od bardziej wzniesionej po rozłożystą, zależnie od zastosowanej podkładki i sposobu prowadzenia. Ostateczna wysokość i szerokość zależy więc przede wszystkim od podkładki, cięcia i formy uprawy. Liście są eliptyczne do jajowatych, zielone i drobno piłkowane. Kwitnienie przypada na wiosnę, zwykle w kwietniu i maju. Białe kwiaty są atrakcyjne dla pszczół i innych owadów zapylających. Owoce są duże, kuliste do zaokrąglono-sercowatych. Skórka ma ciemną, granatowofioletową barwę, a w zależności od stopnia dojrzałości mogą się na niej pojawiać jaśniejsze smugi lub nieregularne plamki. Miąższ jest krwistoczerwony, soczysty, słodki i o zrównoważonym smaku. Owoce są dość jędrne, dzięki czemu lepiej znoszą transport, przenoszenie i domowe przetwórstwo. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do deserów, kompotów, dżemów lub knedli z owocami. Dojrzewanie jest średnio wczesne i w zależności od przebiegu pogody rozpoczyna się mniej więcej w drugiej połowie czerwca, a może trwać do lipca. W warunkach Polski dokładny termin zbioru przesuwa się w zależności od stanowiska i przebiegu wiosny. Odmiana jest obcopylna, dlatego dla zapewnienia plonu zaleca się sadzić ją razem z kompatybilną odmianą kwitnącą w tym samym okresie. Jako odpowiedni zapylacz podawana jest na przykład odmiana 'Piky Loka'. Części nadziemne nie mają cierni. W ogrodzie sprawdza się jako element nasadzeń owocowych, a dzięki wcześniejszemu zbiorowi dobrze uzupełnia później dojrzewające śliwy.

Uprawa: Najlepsze są gleby głębokie, średnio ciężkie do gliniastych, zasobne w próchnicę, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgoci, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, przy czym należy zapewnić wystarczająco dużo miejsca zarówno dla systemu korzeniowego, jak i dla korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze – prześwietla się wtedy koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i pobudza odnawianie pędów owoconośnych, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Nicol | Rewizja: 30.7. 2026