Śliwa japońska 'Vanier' Prunus salicina 'Vanier'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa japońska 'Vanier' - kanadyjska odmiana wyhodowana w stacji badawczej w Vineland w prowincji Ontario. Powstała ze skrzyżowania odmian 'Burbank' i 'Red Heart' w celu uzyskania wcześnie dojrzewającej śliwy o dużych, atrakcyjnych owocach i wysokiej jakości miąższu. Drzewo rośnie średnio silnie do silnie i tworzy szeroko kulistą koronę. W kwietniu obsypuje się mnóstwem białych kwiatów, które stanowią cenne źródło nektaru dla pszczół i innych owadów zapylających. Owoce dojrzewają od drugiej połowy lipca do początku sierpnia. Są duże, okrągłe, o jaskrawoczerwonej do ciemnoczerwonej skórce z delikatnym woskowym nalotem. Miąższ jest żółty do pomarańczowego, jędrny, wyjątkowo soczysty, słodki o lekko winnym smaku i przyjemnym owocowym aromacie. Zawiera witaminę C, witaminę A, potas, błonnik i naturalne przeciwutleniacze. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, na dżemy, kompoty, ciasta, sałatki owocowe i domowe soki. Odmiana jest obcopylna. Dla regularnego i wysokiego plonowania zaleca się sadzenie razem z odmianami 'Santa Rosa', 'Black Amber', 'Shiro' lub inną kwitnącą w tym samym czasie śliwą typu chińskiego.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z odpowiednią ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymywania umiarkowanej wilgoci, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte od silnych, zimnych wiatrów. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, należy przy tym zapewnić wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4 do 5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze owoców – prześwietla się wtedy koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i pobudza odnawianie pędów owoconośnych, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek zaleca się zabezpieczenie pnia przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na:  Instrukcja uprawy śliw

Autor: Jana | Rewizja: 02.07. 2026