Śliwa japońska 'Vanier' Prunus salicina 'Vanier'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa japońska 'Vanier' - kanadyjska odmiana wyhodowana w stacji badawczej w Vineland w prowincji Ontario. Powstała z krzyżówki odmian 'Burbank' i 'Red Heart' w celu uzyskania wczesnej odmiany śliwy z dużymi, atrakcyjnymi owocami i wysoką jakością miąższu. Drzewo rośnie umiarkowanie silnie do silnie i tworzy szeroko kulistą koronę. W kwietniu rozkwita obfitością białych kwiatów, które stanowią istotne źródło nektaru dla pszczół i innych owadów zapylających. Owoce dojrzewają od drugiej połowy lipca do początku sierpnia. Są duże, okrągłe, o jaskrawoczerwonej do ciemnoczerwonej skórce z delikatnym woskowym nalotem. Miąższ jest żółty do pomarańczowego, zwarty, niezwykle soczysty, słodki z lekko winnym posmakiem i przyjemnym owocowym aromatem. Zawiera witaminę C, witaminę A, potas, błonnik i naturalne przeciwutleniacze. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, przygotowania marmolad, kompotów, ciast, sałatek owocowych oraz domowych soków. Odmiana nie jest samopylna. Aby zapewnić regularne i obfite plony, zaleca się sadzenie razem z odmianami 'Santa Rosa', 'Black Amber', 'Shiro' lub inną jednocześnie kwitnącą śliwą typu chińskiego.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Jana | Rewizja: 02.07.2026