Śliwa rosyjska 'Gek' Prunus cerasifera 'Gek'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa rosyjska 'Gek' – odmiana typu międzygatunkowego, w praktyce zaliczana do śliw rosyjskich, hybrydowych lub grupy Prunus cerasifera. Powstała w wyniku rosyjskiej hodowli, w której wykorzystano mirabelle, śliwy azjatyckie i inne odporne gatunki, aby połączyć wczesne dojrzewanie, większe owoce i dobrą adaptację do chłodniejszego klimatu. Drzewo rośnie umiarkowanie bujnie, tworząc szeroko rozłożoną lub zaokrągloną koronę. Wiosną, zazwyczaj w kwietniu, kwitnie białymi kwiatami, które są atrakcyjne dla pszczół i innych zapylaczy. Owoce dojrzewają wcześnie, najczęściej od końca lipca do sierpnia, w zależności od regionu i przebiegu sezonu. Są średnie do dużych, szeroko owalne lub kuliste, o wadze około 35–40 g. Skórka jest jędrna, jasnożółta, czasem z czerwonym rumieńcem na stronie nasłonecznionej. Miąższ jest żółty, soczysty, słodko-kwaśny, a w pełnej dojrzałości wyraźnie słodszy. Owoce nadają się do bezpośredniej konsumpcji, do kompotów, dżemów, ciast, konfitur owocowych, sosów oraz do mrożenia. Odmiana jest obcopylna, odpowiednimi zapylaczami są na przykład 'Kuban Comet', 'Mara', 'Kometa', 'Najdiena'.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.06. 2026