Śliwa rosyjska 'Gek' Prunus cerasifera 'Gek'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa rosyjska 'Gek'  - odmiana typu międzygatunkowego, w praktyce zaliczana do śliw rosyjskich, mieszańcowych śliw (blum) lub do grupy Prunus cerasifera. Powstała w rosyjskiej hodowli, w której wykorzystywano ałyczę, śliwy azjatyckie i inne odporne śliwy, aby połączyć wczesne dojrzewanie, większe owoce i dobre przystosowanie do chłodniejszego klimatu. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy szeroko rozłożystą do zaokrąglonej koronę. Wiosną, zwykle w kwietniu, kwitnie białymi kwiatami, które są atrakcyjne dla pszczół i innych zapylaczy. Owoce dojrzewają wcześnie, najczęściej od końca lipca do sierpnia, w zależności od regionu i przebiegu sezonu. Są średniej wielkości do dużych, szeroko owalne do kulistych, o masie około 35–40 g. Skórka jest jędrna, jasnożółta, niekiedy z czerwonym rumieńcem po nasłonecznionej stronie. Miąższ jest żółty, soczysty, słodko-kwaśny, a w pełnej dojrzałości wyraźnie słodszy. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, na kompoty, dżemy, do ciast, na musy owocowe, sosy oraz do mrożenia. Odmiana jest obcopylna, odpowiednimi zapylaczami są na przykład 'Kuban Comet', 'Mara', 'Kometa', 'Najdiena'.

Uprawa: Najlepsze są gleby głębokie, średnio ciężkie do gliniastych, bogate w próchnicę, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzenie jest możliwe od wiosny do jesieni, należy przy tym zapewnić wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po przekwitnięciu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorze – prześwietla się wtedy koronę, usuwa zagęszczające, suche lub chore gałęzie i pobudza odnawianie pędów owoconośnych, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, u młodych drzewek warto jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.06. 2026