Śliwomorela 'Aprisali' - pojemnik Prunus hybride 'Aprisali'

Opis szczegółowy produktu

Śliwomorela 'Aprisali' - fascynująca krzyżówka międzygatunkowa moreli i śliwy japońskiej, łącząca najlepsze cechy obu gatunków rodzicielskich. To sezonowo zrzucające liście drzewo owocowe dorasta do 2,5–3,5 metra wysokości, zależnie od podkładki, i tworzy schludną, raczej zwartą koronę. Liście są jajowate, świeżozielone i przypominają liście śliw. Jest w pełni mrozoodporna (do -25 °C), a dzięki swojemu pochodzeniu wykazuje wysoką odporność na brunatną zgniliznę drzew pestkowych (moniliozę) i inne choroby, które często dotykają czystych gatunkowo moreli. Jej główną wartością użytkową są wyjątkowe owoce i niezawodne owocowanie. Zakwita w kwietniu pięknymi, biało-różowymi kwiatami, które są stosunkowo odporne na późne wiosenne przymrozki. Odmiana jest częściowo samopylna, jednak dla uzyskania maksymalnych plonów zaleca się posadzenie w pobliżu innej wcześnie kwitnącej śliwy lub moreli. Owoce dojrzewają w ciągu lipca. Są średniej wielkości, kuliste, o atrakcyjnej ciemnopurpurowej do czarnofioletowej barwie. Miąższ jest ciemnoczerwony, bardzo soczysty i ma zupełnie wyjątkowy smak – to doskonałe połączenie słodyczy moreli z orzeźwiającym aromatem śliwy. Pestka bardzo dobrze oddziela się od miąższu. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia i do przetworów.

Uprawa: Najlepsze są gleby głębokie, średnio ciężkie do gliniastych, z dużą zawartością próchnicy, dobrze przepuszczalne i zdolne do utrzymania umiarkowanej wilgotności, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie i ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, osłonięte przed silnymi, zimnymi wiatrami. Sadzi się od wiosny do jesieni, zapewniając wystarczająco dużo miejsca dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, zależnie od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji oraz po przekwitnięciu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o umiarkowanej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się przede wszystkim po zbiorze: prześwietla się koronę, usuwa gałęzie zagęszczające, suche lub chore i pobudza odnawianie pędów owoconośnych. Silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są zazwyczaj mrozoodporne, jednak u młodych drzewek warto chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzynę.

Więcej na:  Instrukcja uprawy śliw

Autor: Lucie | Rewizja: 1.4. 2026