Śliwomorela 'Miracose®' - do uprawy kolumnowej Prunus syriaca 'Miracose'

Opis szczegółowy produktu

Śliwomorela 'Miracose®' - międzygatunkowy mieszaniec moreli i śliwy, łączący atrakcyjny wygląd moreli z wyrazistym aromatem i soczystością śliwek. Wyróżnia się zwartym wzrostem, regularnym owocowaniem oraz dużymi, aromatycznymi owocami. Dzięki wzniesionemu pokrojowi nadaje się także do uprawy w formie kolumnowej, dlatego doskonale sprawdza się w mniejszych ogrodach, na tarasach i w uprawie w większych pojemnikach. Rośnie słabo do średnio silnie, a przy regularnym cięciu tworzy smukłą, wąską koronę z krótkimi pędami owoconośnymi wzdłuż przewodnika. W formie kolumnowej osiąga zwykle 2 do 3 m wysokości i około 60 do 100 cm szerokości. Kwitnie w kwietniu, jeszcze przed pełnym rozwojem liści. Kwiaty są białe do jasnoróżowych i przyciągają pszczoły oraz inne owady zapylające. Odmiana jest częściowo samopylna, wyższe i bardziej regularne plony daje jednak przy posadzeniu w pobliżu innej, równocześnie kwitnącej śliwy lub moreli. Owoce są duże, kuliste do lekko owalnych, wyglądem bardzo przypominają morele. Skórka jest aksamitnie delikatna, złocistopomarańczowa do intensywnie pomarańczowej, po stronie nasłonecznionej często z czerwonym do karminowego rumieńcem. Miąższ jest złocistożółty, jędrny, bardzo soczysty i delikatny. Smak jest wyraźnie słodki, bogato aromatyczny, z nutami dojrzałych moreli uzupełnionymi subtelnym, korzennym posmakiem śliwki. Owoce dojrzewają zwykle w drugiej połowie sierpnia. Nadają się nie tylko do bezpośredniego spożycia, ale także na dżemy, ciasta, kompoty, desery owocowe oraz do mrożenia.

Uprawa: Śliwomorela najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, gdzie zapewnione jest dobre dojrzewanie owoców i drewna. Stanowisko powinno być przewiewne i osłonięte od silnych, zimnych wiatrów, zwłaszcza w otwartym terenie. Odpowiednia jest gleba głęboka, przepuszczalna i żyzna, z odpowiednią ilością próchnicy i dobrym drenażem, aby nie dochodziło do długotrwałego zalewania systemu korzeniowego. Optymalny odczyn gleby mieści się w zakresie pH 6,0-7,0. Sadzenie wykonuje się wiosną lub jesienią, a rozstawę między drzewami dobiera się w zależności od zastosowanej podkładki i planowanego kształtu korony, zwykle w zakresie 3-4 m. W okresie wegetacji zaleca się utrzymywanie równomiernej wilgotności gleby, zwłaszcza w czasie kwitnienia, zawiązywania i wzrostu owoców. Krótkotrwałą suszę drzewo znosi stosunkowo dobrze, długotrwały niedobór wody może jednak ograniczyć wielkość i jakość plonu. Wskazane jest regularne uzupełnianie materii organicznej w postaci kompostu lub ściółki, która pomaga utrzymać wilgoć i poprawia strukturę gleby. Cięcie wykonuje się głównie przedwiośniem, kiedy koryguje się kształt korony, usuwa gałęzie zagęszczające, uszkodzone lub niewłaściwie rosnące oraz pobudza tworzenie pędów owoconośnych. Dzięki wysokiej mrozoodporności dojrzałe drzewa nie wymagają zimowej ochrony i dobrze znoszą także silniejsze mrozy, typowe w polskich warunkach klimatycznych. Odmiana jest na ogół mało podatna na choroby, mimo to warto dbać o profilaktykę, zwłaszcza w deszczowe lata i na stanowiskach o podwyższonej wilgotności powietrza.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kamila | Rewizja: 2. 7. 2026