Śliwomorela 'Putišetvenica' Prunus x hybrid 'Putišetvenica'

Opis szczegółowy produktu

Śliwokomora 'Putišetvenica' - średnio silnie rosnąca, mniej znana śliwokomora powstała przez przypadkowe skrzyżowanie w Rosji, gdzie była długoterminowo testowana w warunkach chłodniejszego klimatu. Odmiana charakteryzuje się bardzo dobrą jakością owoców oraz niezawodnym, wczesnym i obfitym owocowaniem, które rozpoczyna się już w młodym wieku drzewa. Dzięki swojemu pochodzeniu wykazuje wysoką odporność na mróz i powszechne choroby pestkowe, co czyni ją perspektywistycznym wyborem do uprawy w różnych regionach Polski. Jest samopylna, dlatego dobrze owocuje nawet bez obecności innych zapylaczy. Jednocześnie sprawdza się jako wartościowy zapylacz dla śliwek, śliw chińskich i rosyjskich. Owoce dojrzewają bardzo wcześnie, zazwyczaj już na początku lipca. Są średniej wielkości, nieregularnie kuliste, z grubszą skórką, która u podstawy jest żółta i pokryta fioletowo-czerwonym rumieńcem. Miąższ jest soczysty, delikatnie włóknisty, miękki i wyraźnie słodki, nadaje się do bezpośredniego spożycia oraz do dalszej obróbki kulinarnej.

Uprawa: Śliwomikruszka najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, gdzie zapewnione jest dobre dojrzewanie owoców i drewna. Stanowisko powinno być przewiewne i chronione przed silnymi zimnymi wiatrami, szczególnie na otwartych przestrzeniach. Gleba jest odpowiednia głębsza, przepuszczalna i żyzna, z dużą ilością próchnicy i dobrym drenażem, aby zapobiec długotrwałemu przemoczeniu systemu korzeniowego. Optymalne pH gleby mieści się w zakresie 6,0-7,0. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, przy czym odstępy między drzewami dobiera się w zależności od zastosowanej podkładki i planowanego kształtu korony, zazwyczaj w zakresie 3-4 m. W okresie wegetacji zaleca się utrzymywanie równomiernej wilgotności gleby, zwłaszcza w okresie kwitnienia, zawiązywania i wzrostu owoców. Krótkotrwałą suszę drzewo znosi stosunkowo dobrze, jednak długotrwały brak wody może ograniczyć wielkość i jakość plonów. Wskazane jest regularne uzupełnianie materii organicznej w postaci kompostu lub ściółki, która pomaga utrzymać wilgoć i poprawia strukturę gleby. Cięcie wykonuje się głównie wczesną wiosną, kiedy koryguje się kształt korony, usuwa zagęszczające, uszkodzone lub nieprawidłowo rosnące gałęzie i wspomaga się tworzenie pędów owoconośnych. Dzięki wysokiej mrozoodporności dojrzałe drzewa nie wymagają ochrony zimowej i dobrze znoszą nawet silniejsze mrozy typowe dla warunków Republiki Czeskiej. Odmiana jest ogólnie mało podatna na choroby, niemniej jednak należy dbać o profilaktykę, zwłaszcza w deszczowych latach i na stanowiskach o podwyższonej wilgotności powietrza.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Jana | Rewizja: 15.1. 2026