Śliwomorela 'Queen Elisabeth' Prunus hybrid 'Queen Elisabeth'

Opis szczegółowy produktu

Śliwomorela 'Queen Elisabeth' - częściowo samopylna odmiana śliwomoreli, czyli międzygatunkowej hybrydy śliwy i moreli. Wyróżnia się rubinową skórką, żółtym miąższem i słodkim, aromatycznym smakiem. Wzrost jest średni do silniejszego, a ostateczna wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i formy uprawy. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe do delikatnie różowawych, otwierają się wczesną wiosną. Owoce dojrzewają od początku sierpnia. Są średniej wielkości, raczej owalne, o gładkiej, intensywnie rubinowej skórce i żółtym miąższu. Smak jest słodki, aromatyczny, soczysty i pełny, z przewagą nuty śliwkowej i delikatnym akcentem morelowym. Owoce mają krótszą trwałość przechowalniczą, dlatego najlepiej spożywać je na świeżo wkrótce po zbiorze lub szybko przetwarzać. Nadają się do sałatek owocowych, deserów, ciast, kompotów, dżemów, sosów oraz do mrożenia. Zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Odmiana jest częściowo samopylna, ale pojedynczo posadzone drzewo może słabiej zawiązywać owoce. Dla pewniejszego plonu i większych owoców zaleca się sąsiedztwo innej śliwomoreli lub wcześnie kwitnącej śliwy japońskiej. Praktycznie sprawdzonymi zapylaczami są 'Flavor Supreme', 'Flavor Queen', 'Flavor Gem', 'Dapple Dandy', 'Santa Rosa', 'Burgundy' lub 'Methley'. 

Uprawa: Śliwomorela najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, gdzie zapewnione jest dobre dojrzewanie owoców i drewna. Stanowisko powinno być przewiewne i osłonięte od silnych, zimnych wiatrów, zwłaszcza w otwartych terenach. Odpowiednia jest gleba głębsza, przepuszczalna i żyzna, z dużą zawartością próchnicy i dobrym drenażem, aby nie dochodziło do długotrwałego zalewania systemu korzeniowego. Optymalny odczyn gleby mieści się w zakresie pH 6,0-7,0. Sadzenie wykonuje się wiosną lub jesienią, a rozstaw drzew dobiera się w zależności od zastosowanej podkładki i planowanej formy korony, zwykle w granicach 3-4 m. W okresie wegetacji zaleca się utrzymywanie równomiernej wilgotności gleby, zwłaszcza w czasie kwitnienia, zawiązywania i wzrostu owoców. Krótkotrwałą suszę drzewo znosi stosunkowo dobrze, jednak długotrwały niedobór wody może ograniczyć wielkość i jakość plonu. Wskazane jest regularne uzupełnianie materii organicznej w postaci kompostu lub ściółki, która pomaga utrzymać wilgoć i poprawia strukturę gleby. Cięcie wykonuje się głównie przedwiośniem, kiedy koryguje się kształt korony, usuwa gałęzie zagęszczające, uszkodzone lub nieprawidłowo rosnące oraz pobudza tworzenie pędów owoconośnych. Dzięki wysokiej mrozoodporności dojrzałe drzewa nie wymagają zimowej ochrony i dobrze znoszą także silniejsze mrozy, typowe w warunkach klimatycznych Polski. Odmiana jest ogólnie mało podatna na choroby, mimo to warto dbać o profilaktykę, zwłaszcza w deszczowe lata i na stanowiskach o podwyższonej wilgotności powietrza.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.06. 2026