Śliwomorela 'Queen Elisabeth' Hybryda Prunus. 'Queen Elisabeth'

Opis szczegółowy produktu

Śliwomorenka 'Queen Elisabeth' - częściowo samopylna odmiana śliwomorenki, czyli hybryda międzygatunkowa śliwy i moreli. Wyróżnia się rubinową skórką, żółtym miąższem oraz słodkim, aromatycznym smakiem. Wzrost jest średni do silniejszego, a końcowa wielkość korony zależy od podkładki, gleby, cięcia i nadanej formy. Liście są zielone, eliptyczne, kwiaty białe do lekko różowych, rozkwitają wczesną wiosną. Owoce dojrzewają od początku sierpnia. Są średniej wielkości, o bardziej owalnym kształcie, z gładką, wyraźnie rubinową skórką i żółtym miąższem. Smak jest słodki, aromatyczny, soczysty i pełen owocowości, z przewagą nut śliwkowych i delikatnym akcentem morelowym. Owoce mają krótszy termin przechowywania, dlatego najlepiej smakują świeże, krótko po zbiorach lub należy je szybko przetworzyć. Doskonale nadają się do sałatek owocowych, deserów, ciast, kompotów, dżemów, sosów oraz do mrożenia. Zawierają cukry, błonnik, potas, kwasy organiczne, barwniki karotenoidowe i polifenole. Odmiana jest częściowo samopylna, jednak pojedyncze nasadzenia mogą dawać słabsze plony. Dla pewniejszego zbioru i większych owoców zaleca się sąsiedztwo innej śliwomorenki lub wcześnie kwitnącej śliwy japońskiej. Praktycznymi zapylaczami są 'Flavor Supreme', 'Flavor Queen', 'Flavor Gem', 'Dapple Dandy', 'Santa Rosa', 'Burgundy' lub 'Methley'.

Uprawa: Śliwomikruszka najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, gdzie zapewnione jest dobre dojrzewanie owoców i drewna. Stanowisko powinno być przewiewne i chronione przed silnymi zimnymi wiatrami, szczególnie na otwartych przestrzeniach. Gleba jest odpowiednia głębsza, przepuszczalna i żyzna, z dużą ilością próchnicy i dobrym drenażem, aby zapobiec długotrwałemu przemoczeniu systemu korzeniowego. Optymalne pH gleby mieści się w zakresie 6,0-7,0. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, przy czym odstępy między drzewami dobiera się w zależności od zastosowanej podkładki i planowanego kształtu korony, zazwyczaj w zakresie 3-4 m. W okresie wegetacji zaleca się utrzymywanie równomiernej wilgotności gleby, zwłaszcza w okresie kwitnienia, zawiązywania i wzrostu owoców. Krótkotrwałą suszę drzewo znosi stosunkowo dobrze, jednak długotrwały brak wody może ograniczyć wielkość i jakość plonów. Wskazane jest regularne uzupełnianie materii organicznej w postaci kompostu lub ściółki, która pomaga utrzymać wilgoć i poprawia strukturę gleby. Cięcie wykonuje się głównie wczesną wiosną, kiedy koryguje się kształt korony, usuwa zagęszczające, uszkodzone lub nieprawidłowo rosnące gałęzie i wspomaga się tworzenie pędów owoconośnych. Dzięki wysokiej mrozoodporności dojrzałe drzewa nie wymagają ochrony zimowej i dobrze znoszą nawet silniejsze mrozy typowe dla warunków Republiki Czeskiej. Odmiana jest ogólnie mało podatna na choroby, niemniej jednak należy dbać o profilaktykę, zwłaszcza w deszczowych latach i na stanowiskach o podwyższonej wilgotności powietrza.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.06.2026