Tangelo 'Orlando' Tangelo 'Orlando'

Opis szczegółowy produktu

Tangelo 'Orlando' - mieszaniec cytrusowy powstały ze skrzyżowania mandarynki i grejpfruta. Łączy cechy obu form rodzicielskich i jest ceniony za słodki, soczysty miąższ o delikatnym, przyjemnym smaku. Tworzy zwartą, dobrze prześwietloną koronę o wysokości około 1,5–2 m, z pędami bezcierniowymi lub tylko słabo uzbrojonymi w ciernie. Liście są średniej wielkości i przypominają liście pomarańczy. Drzewko rośnie jednak słabiej i jest bardziej mrozoodporne, korona jest rozłożysta, a liście eliptyczne i łódkowate. Owoce tangelo 'Orlando' są zazwyczaj średnie do dużych, kuliste lub lekko wydłużone. Mają cienką, gładką skórkę, która w czasie dojrzewania przybiera barwę pomarańczową do czerwonopomarańczowej. Miąższ jest jasnopomarańczowy do pomarańczowożółtego, soczysty i aromatyczny, o delikatnie słodkim smaku z lekką kwaskowatością. Dojrzałe owoce nie utrzymują się długo na drzewie. Dla dobrego plonowania potrzebny jest zapylacz, którym może być klementynka. Owoce odmiany 'Orlando' cenione są za łatwe obieranie i wszechstronne zastosowanie. Można je jeść na surowo, dodawać do sałatek i smoothie lub wyciskać z nich sok. Są także bogatym źródłem witaminy C i innych składników odżywczych. 'Orlando' należy do popularnych odmian tangelo i jest powszechnie uprawiana w ciepłym klimacie, zwłaszcza w strefie subtropikalnej i tropikalnej. Cieszy się uznaniem zarówno wśród hodowców cytrusów, jak i konsumentów dzięki znakomitemu smakowi i łatwości spożycia.

Uprawa:  W naszych warunkach klimatycznych najlepiej sprawdza się uprawa w pojemniku, z letnim pobytem na zewnątrz i zimowaniem w pomieszczeniu wolnym od mrozu. Roślina najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na stanowisku osłoniętym od silnego wiatru, na przykład na balkonie lub tarasie o wystawie południowej lub południowo-zachodniej albo w szklarni. Latem znosi całodzienne nasłonecznienie, jednak podczas upałów rośliny w pojemnikach korzystają z lekkiego popołudniowego ocienienia i staranniejszego podlewania. Podłoże powinno być przewiewne, dobrze przepuszczalne, bogate w próchnicę, o lekko kwaśnym odczynie w zakresie około pH 5,5–6,5. Odpowiednie jest specjalne podłoże do cytrusów z domieszką grubszej frakcji, poprawiającej odpływ wody. Na dno pojemnika zwykle układa się warstwę drenażową, aby korzenie nie stały w wodzie i nie były podatne na gnicie. Podkładka Citrumelo zapewnia systemowi korzeniowemu dobrą odporność na chłód, jednak w pojemniku wrażliwość na niskie temperatury jest większa niż w gruncie. W Polsce zaleca się zimowanie w pomieszczeniu wolnym od mrozu, w temperaturze powyżej 0 °C, najlepiej 3–10 °C, przy dostatecznej ilości światła. Podczas zimowania w cieplejszym pomieszczeniu rośliny mają skłonność do przedwczesnego wybijania pędów i porażenia przez szkodniki. Zimą podlewa się umiarkowanie, pozwalając podłożu częściowo przeschnąć, latem zaleca się regularne i obfitsze podlewanie, aby bryła korzeniowa nie przesychała. Nawożenie nawozem do cytrusów prowadzi się w okresie aktywnego wzrostu, zwykle od wiosny do końca lata, w odstępach dostosowanych do wielkości pojemnika i rośliny. Cięcie wykonuje się głównie wiosną, a jego celem jest utrzymanie zrównoważonej, przewiewnej korony, usunięcie słabych, suchych lub rosnących do wewnątrz pędów oraz zachowanie odpowiedniej ilości młodego owoconośnego drewna. Przesadzanie do większego pojemnika planuje się mniej więcej co 2–3 lata, zawsze wiosną po ustąpieniu mrozów. Rośliny wynosi się na zewnątrz stopniowo, po zahartowaniu, zwykle po minięciu późnowiosennych przymrozków, a do miejsca zimowania wnosi się je przed spadkiem temperatury poniżej zera. 

Autor: Nikol | Rewizja: 26.11. 2025

 Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów