Tangelo 'Wekiwa' Tangelo 'Wekiwa'

Opis szczegółowy produktu

Tangelo 'Wekiwa' - interesująca odmiana należąca do tangelo, czyli mieszańców mandarynki i grejpfruta, którą sadownicy znają czasem także pod nazwą Lavender Gem. Powstała w Stanach Zjednoczonych jako krzyżówka typu tangelo z grejpfrutem i łączy delikatną słodycz mandarynek z lekką grejpfrutową nutą. W pojemnikach w wieku dojrzałym tworzy średniej wielkości, zwarte drzewko o wysokości około 1,5–2 m i szerokości mniej więcej 1–1,5 m, z dobrze prześwietloną koroną i tylko słabo ciernistymi gałęziami. Liście są eliptyczne do lancetowatych, skórzaste, intensywnie zielone, z wyraźnym unerwieniem i lekko falistym brzegiem, z wyglądu podobne do liści pomarańczy. Wiosną, zazwyczaj od kwietnia do czerwca, rozkwitają białe, silnie pachnące kwiaty bogate w nektar. Owoce są średniej wielkości do dużych, kuliste do lekko spłaszczonych, ze średnio grubą, często lekko pomarszczoną skórką, która dojrzewa do barwy żółtopomarańczowej do pomarańczowej, a niekiedy pozostaje zielonkawa na końcach. Miąższ jest różowopomarańczowy, bardzo soczysty, z niewielką liczbą nasion. Smak jest przeważnie słodki, z lekką kwaskowatością i delikatną grejpfrutową nutą, w pełnej dojrzałości raczej o charakterze mandarynkowym. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, deserów, dżemów i do wyciskania soków, a podobnie jak inne cytrusy uzupełniają codzienną dietę o witaminę C i inne naturalne substancje.

Uprawa:  W naszych warunkach klimatycznych najodpowiedniejsza jest uprawa w pojemniku z letnim wystawianiem na zewnątrz i zimowaniem w pomieszczeniu wolnym od mrozu. Roślina najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym od silnego wiatru, na przykład na balkonie, tarasie o wystawie południowej lub południowo-zachodniej albo w szklarni. Latem znosi nawet całodzienne nasłonecznienie, jednak przy ekstremalnych temperaturach roślinom w pojemnikach służy lekkie popołudniowe ocienienie i staranniejsze podlewanie. Podłoże powinno być przewiewne, dobrze przepuszczalne, bogate w próchnicę, o lekko kwaśnym odczynie w zakresie około pH 5,5–6,5. Odpowiednie jest specjalne podłoże do cytrusów z dodatkiem grubszej frakcji dla lepszego odpływu wody. Na dno pojemnika zwykle układa się warstwę drenażu, aby korzenie nie stały w wodzie i nie były podatne na gnicie. Podkładka Citrumelo zapewnia roślinie dobrą odporność na chłód na poziomie systemu korzeniowego, jednak w pojemniku wrażliwość na niskie temperatury jest większa niż w gruncie. W Polsce zaleca się zimowanie w pomieszczeniu wolnym od mrozu, w temperaturze powyżej 0 °C, najlepiej między 3–10 °C, przy dostatecznej ilości światła. Przy zimowaniu w cieplejszym pomieszczeniu rośliny mają skłonność do przedwczesnego wypuszczania pędów i porażenia przez szkodniki. Zimą podlewa się umiarkowanie, pozwalając podłożu częściowo przeschnąć, latem wskazane jest regularne i obfitsze podlewanie, aby bryła korzeniowa nie wysychała. Nawożenie nawozem do cytrusów prowadzi się w okresie aktywnego wzrostu, zwykle od wiosny do końca lata, w odstępach dostosowanych do wielkości pojemnika i rośliny. Cięcie wykonuje się przeważnie wiosną, a jego celem jest utrzymanie zrównoważonej, przewiewnej korony, usunięcie słabych, suchych lub rosnących do wnętrza pędów oraz zachowanie dostatecznej ilości młodego owocującego drewna. Przesadzanie do większego pojemnika planuje się mniej więcej co 2–3 lata, zawsze wiosną po ustąpieniu mrozów. Rośliny wynosi się na zewnątrz stopniowo, po zahartowaniu, zwykle po ustąpieniu późnych wiosennych przymrozków, a do zimowiska wraca się z nimi przed spadkiem temperatury poniżej zera. 

Autor: Nikol | Rewizja: 26.11. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów