Tangor 'Kuno' Tangor 'Kuno'

Opis szczegółowy produktu

Tangor 'Kuno' - należy do cytrusowych hybryd powstałych ze skrzyżowania mandarynki i pomarańczy, a konkretnie mandarynki unshiu 'Nagahashi' z pomarańczą 'Shamouti'. Przeznaczony jest głównie do uprawy w pojemnikach w klimacie umiarkowanym i wyróżnia się słodkim, deserowym smakiem o wyraźnie mandarynkowym charakterze z delikatną nutą pomarańczy. W pojemniku, w warunkach Europy Środkowej, tworzy średniej wielkości, zwarte drzewko o wysokości około 1,5–2 m i szerokości 1–1,5 m, z dobrze prześwietloną, zaokrągloną koroną. Pędy są bezkolcowe lub tylko słabo kolczaste, co ułatwia pielęgnację i zbiór na niewielkiej przestrzeni. Koronę pokrywa gęste ulistnienie złożone ze skórzastych, intensywnie zielonych liści, które przez cały rok tworzą zimozielone tło na tarasie lub w ogrodzie zimowym. Wiosną, zwykle od kwietnia do czerwca, rozwijają się białe, intensywnie pachnące kwiaty bogate w nektar, które przyciągają owady zapylające. Owoce mają wygląd mandarynki i osiągają około 6–8 cm średnicy, są kuliste do lekko spłaszczonych, z intensywnie pomarańczową skórką średniej grubości, która dobrze się obiera. Miąższ jest soczysty, delikatnie włóknisty, z niewielką liczbą nasion lub prawie beznasienny. Smak jest przeważnie słodki, z lekką kwaskowatością i delikatną grejpfrutową nutą, w pełnej dojrzałości dominuje jednak słodkawe, mandarynkowe wrażenie. Owoce wykorzystuje się do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, deserów, marmolad i do wyciskania soków, gdzie uzupełniają codzienną dietę o witaminę C i naturalne przeciwutleniacze.

Uprawa:  W naszych warunkach klimatycznych najlepsza jest uprawa w pojemniku z letnim wystawianiem na zewnątrz i zimowaniem w pomieszczeniu wolnym od mrozu. Roślina najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na stanowisku osłoniętym od silnego wiatru, na przykład na balkonie, tarasie o wystawie południowej lub południowo-zachodniej albo w szklarni. Latem znosi nawet całodzienne nasłonecznienie, podczas upałów rośliny w pojemnikach korzystają jednak z lekkiego popołudniowego ocienienia i staranniejszego podlewania. Podłoże powinno być przewiewne, dobrze przepuszczalne, bogate w próchnicę, o lekko kwaśnym odczynie w zakresie około pH 5,5–6,5. Odpowiednie jest specjalne podłoże do cytrusów z domieszką grubszej frakcji dla lepszego odpływu wody. Na dnie pojemnika zwykle umieszcza się warstwę drenażową, aby korzenie nie stały w wodzie i nie były podatne na gnicie. Podkładka Citrumelo zapewnia roślinie dobrą odporność systemu korzeniowego na chłód, w pojemniku wrażliwość na niskie temperatury jest jednak większa niż w gruncie. W Polsce zaleca się zimowanie w pomieszczeniu wolnym od mrozu, w temperaturze powyżej 0 °C, najlepiej 3–10 °C, przy dostatecznej ilości światła. Podczas zimowania w cieplejszym pomieszczeniu rośliny mają skłonność do przedwczesnego wypuszczania pędów i porażenia przez szkodniki. Zimą podlewa się umiarkowanie, pozwalając podłożu częściowo przeschnąć, latem wskazane jest regularne i obfitsze podlewanie, aby bryła korzeniowa nie przesychała. Nawożenie nawozem do cytrusów prowadzi się w okresie aktywnego wzrostu, zwykle od wiosny do końca lata, w odstępach dostosowanych do wielkości pojemnika i rośliny. Cięcie wykonuje się głównie wiosną, jego celem jest utrzymanie zrównoważonej, przewiewnej korony, usunięcie słabych, suchych lub rosnących do wnętrza pędów oraz zachowanie odpowiedniej ilości młodego owoconośnego drewna. Przesadzanie do większego pojemnika planuje się mniej więcej co 2–3 lata, zawsze wiosną po ustąpieniu mrozów. Rośliny wynosi się na zewnątrz stopniowo, po zahartowaniu, zwykle po minięciu późnych wiosennych przymrozków, a do zimowiska wnosi się je przed spadkiem temperatury poniżej zera. 

Autor: Nikol | Rewizja: 26.11. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów