Wiśnia 'Wołyńska' Prunus cerasus 'Wołyńska'

Opis szczegółowy produktu

Wiśnia 'Wołyńska' - sprawdzone drzewo owocowe o liściach opadających na zimę. W wieku dojrzałym osiąga wysokość od 3.5 m do 4.5 m i szerokość korony około 3 m do 4 m, w zależności od rodzaju podkładki. Rośnie w średnim tempie, naturalnie tworząc dobrze rozgałęzioną, kulistą i mocną koronę. Sztywne, eliptyczne liście mają intensywnie zieloną barwę i delikatnie piłkowany brzeg. Roślina kwitnie w maju drobnymi, czysto białymi kwiatami na długich szypułkach, które dzięki późniejszemu terminowi kwitnienia są dobrze chronione przed wiosennymi przymrozkami. Jest częściowo samopylna, a dla uzyskania maksymalnych i stabilnych plonów zaleca się sadzenie w pobliżu odpowiedniego zapylacza, którym jest przede wszystkim odmiana 'Nefris'. Owoce są małe do średnich, symetryczne i mają idealnie kulisty kształt. Błyszcząca skórka w pełnej dojrzałości przybiera atrakcyjną, bardzo ciemnoczerwoną barwę. Miąższ i sok mają również intensywny, ciemnoczerwony odcień. Miąższ jest delikatny, bardzo soczysty i dobrze oddziela się od pestki. Smak owoców oceniany jest jako doskonały, pełny, typowo korzenny i przyjemnie lekko kwaskowaty, o orzeźwiającym charakterze. Zbiór owoców rozpoczyna się w pierwszej połowie lipca. Plon nadaje się zarówno do bezpośredniego spożycia na świeżo, jak i do wszechstronnego domowego przetwórstwa na kompoty, dżemy, syropy czy do pieczenia tradycyjnych ciast. Drzewo wykazuje bardzo dobrą mrozoodporność drewna i pąków do temperatury -28 °C. Odmiana odznacza się dobrą naturalną odpornością na brunatną zgniliznę (moniliozę) i inne pospolite choroby drzew pestkowych, co ułatwia pielęgnację bez nadmiernej ochrony chemicznej. W ogrodzie doskonale sprawdza się jako soliter owocowy w użytkowej części działki lub jako element mieszanych szpalerów owocowych.

Uprawa: Preferuje stanowisko słoneczne i cieplejsze, w osłoniętym mikroklimacie poprawia się dojrzewanie drewna i regularność plonowania. Najlepiej sprawdza się gleba gliniasto-piaszczysta do gliniastej, dobrze przepuszczalna, z odpowiednią wilgotnością w okresie wzrostu, o pH około 6,5–8. Sadzenie wykonuje się najczęściej od marca do listopada, w zależności od rodzaju sadzonki, a po posadzeniu wskazane jest podlanie i ściółkowanie. W okresie zawiązywania i wzrostu owoców korzystne jest regularne, umiarkowane podlewanie bez przelewania, aby drzewo nie cierpiało ze stresu. Nawożenie prowadzi się zwykle wiosną kompostem lub zrównoważonym nawozem do drzew owocowych, a nadmiar azotu zwiększa siłę wzrostu. Cięcie wiśni wykonuje się raczej po zbiorze, aby ograniczyć wyciek gumy i pobudzić wzrost młodych pędów. W wieku dojrzałym przyjmuje się rozstawę około 3–4 m między drzewami, a na silniejszych podkładkach 4–5 m. Dojrzałe drzewa zwykle znoszą mrozy rzędu −25 do −28 °C, jednak kwiaty mogą zostać uszkodzone przez wiosenne przymrozki już przy około −2 °C, dlatego należy unikać zastoisk mrozowych. Spośród chorób może wystąpić brunatna zgnilizna kwiatów (zgorzel kwiatów) oraz plamistości liści, korzystne jest przewiewne prowadzenie korony i usuwanie opadłych liści. Spośród szkodników lokalnie mogą się pojawić nasionnica trześniówka i ptaki, a przy późniejszym zbiorze pomaga terminowe zrywanie owoców.

Więcej na : Instrukcja uprawy czereśni i wiśni

Autor: Lucie | Rewizja: 2.7. 2026