Wiśnia wcinana 'Yamadei' Prunus incisa 'Yamadei'

Opis szczegółowy produktu

Wiśnia wcinana 'Yamadei' - ozdobna odmiana wiśni wcinanej, gatunku pochodzącego z górskich rejonów Japonii, zwłaszcza z okolic góry Fudżi, gdzie rośnie na jasnych zboczach i w rzadkich zadrzewieniach. W ogrodzie tworzy niewielkie drzewo liściaste lub wielopniowy krzew o umiarkowanym wzroście i naturalnie eleganckiej koronie, która z wiekiem rozszerza się w miękki, parasolowaty zarys. Zwykle dorasta do 2–3 m wysokości i 1–2 m szerokości, zależnie od warunków uprawy. Główną ozdobą są bardzo wczesne, pojedyncze, czysto białe do zielonkawobiałych kwiaty o dzwonkowatym kształcie, które rozwijają się z delikatnie zielonych pąków w marcu lub kwietniu, w zależności od przebiegu zimy. Kwiaty wyglądają lekko i naturalnie, bez ciężkiej pełności, dobrze prezentują się na jeszcze bezlistnych pędach i stanowią wczesny pożytek dla pszczół. Po przekwitnięciu pojawiają się drobne, ciemnoczerwone do niemal czarnych owoce, o znaczeniu głównie dekoracyjnym i jako pokarm dla ptaków. Liście są jajowate, delikatnie piłkowane, latem soczyście zielone, a jesienią przebarwiają się na odcienie pomarańczowe, szkarłatne i czerwone. W kompozycji najlepiej wygląda jako soliter na trawniku, przy ławce, w strefie wejściowej ogrodu lub na tle ciemniejszych drzew iglastych. Delikatność białych kwiatów podkreślą niebieskie cebulice, białe narcyzy, zawilce, miodunki, żurawki o winnych liściach, niskie trawy ozdobne lub zimozielone krzewy okrywowe.

Uprawa: W Polsce odpowiada jej stanowisko słoneczne do lekko ocienionego, na którym drewno dobrze dojrzewa, a pąki zawiązują się regularnie. Wskazane jest miejsce osłonięte od zimnych wiatrów północno-wschodnich, ponieważ wczesne kwiaty mogą brązowieć podczas przymrozków późnowiosennych. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, umiarkowanie wilgotna, ale przepuszczalna, bez długotrwałego zalewania. Dobrze rośnie na glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych o pH około 6,0–7,5, znosi także odczyn obojętny do lekko zasadowego. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Po posadzeniu utrzymuje się równomierną wilgotność, później pomaga ściółka z kory lub zrębków, pozostawiona z dala od bezpośredniego kontaktu z pniem. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną stosuje się dojrzały kompost lub nawóz do roślin ozdobnych o niższej zawartości azotu. Cięcie ogranicza się do minimum, po przekwitnięciu usuwa się suche, krzyżujące się lub uszkodzone gałęzie. Silne cięcie zimowe zwiększa ryzyko wycieku gumy (gumozy). W pojemniku można uprawiać młodsze rośliny, z drenażem, w naczyniu o objętości co najmniej 40 l i przy regularnym podlewaniu. W ogrodzie zachowuje się rozstawę 3–4 m. Mrozoodporność dojrzałego drewna wynosi około −20 do −25 °C, młode rośliny w pierwszych zimach docenią ściółkę przy korzeniach. Przy osłabieniu suszą mogą pojawić się mszyce, brunatna zgnilizna (moniliozowe zamieranie kwiatów) lub plamistości liści, profilaktyką jest przewiewne stanowisko.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 23.06. 2026