Wiśnia wczesna 'Kojou-no-mai' Prunus incisa 'Kojou-no-mai'

Opis szczegółowy produktu

Wiśnia wczesna 'Kojou-no-mai' - ozdobna odmiana wiśni wczesnej, japońskiego gatunku pochodzącego z górskich rejonów wyspy Honsiu, zwłaszcza z okolic góry Fudżi. W ogrodnictwie jest ceniona jako wolno rosnąca sakura o drobnym pokroju i wyrazistym rysunku gałęzi. Cienkie pędy charakterystycznie łamią się zygzakowato, dlatego roślina pozostaje atrakcyjna także zimą, gdy jest bezlistna. W wieku dojrzałym tworzy gęsty, szeroko zaokrąglony krzew lub niskie drzewko o wysokości około 2,5–3 m i podobnej szerokości. Kwiaty otwierają się od marca do początku kwietnia, w zależności od przebiegu zimy. Pąki są jasnoczerwone do różowych, rozwinięte kwiaty jasnoróżowe do różowobiałych, z ciemniejszym środkiem, który w miarę przekwitania nabiera intensywniejszego odcienia. Kwiaty są pojedyncze, delikatne i w cieplejsze dni przywabiają pierwsze pszczoły. Liście są dość drobne, jajowate do wąskoeliptycznych, ząbkowane, latem zielone, a jesienią intensywnie pomarańczowe do czerwonych. Owoce pojawiają się nielicznie i nie mają znaczenia użytkowego. Odmiana nadaje się na soliter do małego ogrodu, przy miejscu wypoczynku, do atrium, ogródka przed domem, kompozycji w stylu japońskim, a także do większego pojemnika. W kompozycji dobrze uzupełniają ją śnieżyczki, cebulice, szafirki, ciemierniki, niskie paprocie, bergenie, turzyce i okrywowe bodziszki.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych najlepiej sprawdza się w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu z dobrą cyrkulacją powietrza. Stanowisko powinno być jasne i osłonięte przed najsilniejszym zimowym wiatrem, ponieważ wczesne kwiaty mogą zostać uszkodzone przez późne przymrozki. Odpowiada jej gleba próchniczna, umiarkowanie żyzna, świeża i dobrze przepuszczalna. Odmiana radzi sobie w glebach gliniastych, gliniasto-piaszczystych i lżejszych glebach ogrodowych, nieodpowiednie są trwałe zawilgocenie i zbite podłoże. Optymalne pH wynosi około 6,0–7,5. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, najlepiej wiosną lub jesienią, gdy gleba utrzymuje wilgoć. Po posadzeniu zapewnia się regularne podlewanie, starsze rośliny wymagają jedynie dodatkowego nawadniania podczas dłuższej suszy. Ściółka ogranicza wahania wilgotności, nie może jednak przykrywać nasady pnia. Nawożenie wykonuje się umiarkowanie wiosną, stosując kompost lub nawóz do roślin ozdobnych. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych i uszkodzonych gałęzi po kwitnieniu, głębokie cięcie do starego drewna nie jest wskazane ze względu na ryzyko wycieku gumy. Przy uprawie w pojemniku ważna jest objętość co najmniej 40–50 l, warstwa drenażowa i regularne podlewanie latem. Zalecana rozstawa w ogrodzie wynosi 2,5–3 m. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −20 °C, w osłoniętym miejscu nawet nieco niżej. Możliwymi problemami są mszyce, plamistości liści oraz moniliozowe zasychanie kwiatów, a zapobiega im przewiewne stanowisko, zrównoważone nawożenie i ograniczenie stresu wywołanego suszą.

Więcej na:  Instrukcja uprawy śliw

Autor: Kristýna | Rewizja: 24.06. 2026