Morela 'Lejuna' Prunus armeniaca 'Lejuna'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Lejuna' - czeska odmiana wyhodowana na Wydziale Ogrodniczym w Lednicach w wyniku długotrwałego krzyżowania kombinacyjnego, którego ostatnią parą rodzicielską były genotypy 'C4R8T143' × 'NJA 11'. Do czeskiego rejestru odmian została wpisana w 1999 roku. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy bardziej wzniesioną, średnio gęstą koronę. Ostateczną wielkość określają podkładka i forma uprawy. W marcu i kwietniu wydaje białe do lekko różowawych kwiatów, chętnie odwiedzane przez owady zapylające. Odmiana jest samopylna i owocuje regularnie. Dojrzewa około 12–14 dni przed odmianą 'Velkopavlovická', w naszych warunkach klimatycznych najczęściej około połowy lipca. Owoce są okrągłe, symetryczne, średniej wielkości, przeciętnie około 42 g. Jasnopomarańczową skórkę po nasłonecznionej stronie pokrywa intensywnie czerwony rumieniec. Pomarańczowy miąższ jest dość jędrny, soczysty, aromatyczny i słodko-kwaskowy. Pestka oddziela się bardzo dobrze, a owoce mało się obijają, dlatego nadają się do bezpośredniego spożycia, do ciast, kompotów, dżemów, chutneyów i do suszenia. Zawierają karotenoidy, witaminę C, potas i błonnik.

Uprawa: Morele wymagają lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych gleb o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalny jest odczyn obojętny do lekko zasadowego. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i wzrasta ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, najlepiej na łagodnym stoku lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu większej liczby drzew zaleca się rozstawę około 4–5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiaru wody, dlatego podaje się ją w mniejszych dawkach, ale tak, by sięgała głęboko. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po przekwitnieniu, najlepiej kompostem lub zrównoważonymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego wzrostu kosztem owocowania. Cięcie moreli jest specyficzne i wykonuje się je głównie po zbiorze, co sprzyja odnawianiu pędów owoconośnych i zmniejsza ryzyko infekcji, natomiast silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są tylko w ograniczonym stopniu mrozoodporne, dlatego u młodych drzewek zaleca się ochronę pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach także wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej informacji:  Instrukcja uprawy moreli

Autor: Kristýna | Rewizja: 26.07. 2026